Netverlies voor de netbeheerder; uitleg tarieven fraudefactuur na diefstal energie

Netverlies bestaat voor de Netbeheerder uit twee componenten: de technische netverliezen en de administratieve netverliezen. De omvang van de netverliezen wordt vastgesteld door de hoeveelheid elektrisch vermogen te meten die enerzijds op het elektriciteitsnet wordt ingevoed en anderzijds van het elektriciteitsnet wordt afgenomen. Het verschil is het totaal aan netverlies.

Het technische netverlies is de energie die verloren gaat tijdens het transport van de elektriciteit. Dit type netverlies uit zich in de vorm van het warm worden van elektriciteitskabels.

Het verschil tussen het berekende technische verlies en het totale netverlies wordt het administratieve netverlies genoemd. Deze categorie wordt mede veroorzaakt door energiediefstal.

In de systematiek van de energiemarkt (weergegeven in de Netcode, Systeemcode en Meetcode) wordt het netverlies "als verbruik: aan de netbeheerder toegerekend. De netbeheerder wordt geacht de elektriciteit ter dekking van het netverlies zelf in te kopen bij de leverancier of de handelaar op de elektriciteitsbeurs (APX). Op basis van jaarlijkse prognoses kopen de regionale netbeheerders hun geprognosticeerde netverlies in bij genoemde handelaren  en leveranciers.

Door de omvang van het netwerk van de netbeheerders behoren zij tot de grootste verbruikers/partijen op de elektriciteitsmarkt. Zij kunnen daardoor voor zichzelf tegen gemiddeld lagere prijzen elektriciteit inkopen dan kleinere partijen. Bovendien kopen de netbeheerders deze elektriciteit niet in om hiermee als tussenhandelaar of leverancier aan derden (consumenten en grootverbruikers) bedrijfswinsten te maken. De inkoopprijzen van de elektriciteit liggen daardoor gemiddeld lager dan de tarieven die leveranciers aan consumenten en grootverbruikers rekenen. Omdat de inkooptarieven gedurende een periode van energiediefstal variabel kunnen zijn, wordt in een fraudefactuur van de netbeheerder met een gemiddelde inkoopprijs gerekend.

Geplaatst op 08-12-2010, door mr. J.J. van 't Hoff, De Lange c.s. Advocaten